Firwat erhéicht Glasfaserpulver d'Materialhärte?

Glasfaserpulverass net nëmmen de Fëllstoff; et verstäerkt duerch physikalesch Verriegelung op Mikroniveau. Nom Schmelzen an Extrusioun bei héijer Temperatur an uschléissendem Schleifen bei niddreger Temperatur behält alkalifräi (E-Glas) Glasfaserpulver ëmmer nach en héijen Aspektverhältnis an ass inert op der Uewerfläch. Et huet haart Kanten, awer si reagéieren net a si generéieren en Ënnerstëtzungsnetz a Harz-, Zement- oder Mörtelmatrices. D'Partikelgréisstverdeelung vun 150 Mesh bis 400 Mesh bitt e Kompromëss tëscht einfacher Dispersioun an Verankerungskraaft; ze grob féiert zu Sedimentatioun an ze fein schwächt d'Laaschtdroe. Uwendungen, déi besser fir Héichglanzbeschichtungen oder Präzisiounsdëppen geegent sinn, sinn déi ultrafein Qualitéiten, wéi 1250 Glasfaserpulver.

Déi bedeitend Verbesserung vun der Substrathärkeet a Verschleissbeständegkeet duerch Glaspulver staamt vun sengen inherenten physikochemeschen Eegeschaften a Mikromechanismen an de Materialsystemer. Dës Verstäerkung geschitt haaptsächlech iwwer zwee Weeër: "physikalesch Fëllverstäerkung" an "Grenzflächenverbindungsoptimiséierung", mat de folgende spezifesche Prinzipien:

Physikalesch Fëllungseffekt iwwer intrinsesch héich Häert

Glaspulver besteet haaptsächlech aus anorganesche Verbindungen wéi Siliziumdioxid a Boraten. Nom Schmelzen an Ofkille bei héijen Temperaturen bilt et amorph Partikelen mat enger Mohs-Häert vu 6-7, déi déi vu Basismaterialien wéi Plastik, Harzer a konventionelle Beschichtungen (typesch 2-4) wäit iwwerschreit. Wann et gläichméisseg an der Matrix verdeelt ass,Glaspulverintegréiert onzähleg "mikrohaart Partikelen" am ganze Material:

Dës haart Punkte droen direkt externen Drock a Reibung, reduzéieren d'Spannung an de Verschleiung vum Basismaterial selwer a wierkt als e "verschleißbeständegt Skelett";

D'Präsenz vun haarde Punkten hemmt d'plastesch Deformatioun op der Materialuewerfläch. Wann en externen Objet iwwer d'Uewerfläch kraazt, verhënneren d'Glaspulverpartikelen d'Bildung vu Kratzer, wouduerch d'Gesamthärte an d'Kratzerbeständegkeet erhéicht ginn.

Verdichtete Struktur reduzéiert Verschleissweeër

Glaspulverpartikelen hunn fein Dimensiounen (typesch Mikrometer- bis Nanometer-Skala) an eng exzellent Dispergabilitéit, wouduerch se mikroskopesch Poren am Matrixmaterial gläichméisseg fëllen, fir eng dicht Kompositstruktur ze bilden:

Beim Schmelzen oder Härten bilt Glaspulver eng kontinuéierlech Phas mat der Matrix, wouduerch Grenzflächenlücken eliminéiert ginn a lokaliséiert Verschleiung duerch Spannungskonzentratioun reduzéiert gëtt. Dëst resultéiert an enger méi eenheetlecher a verschleißbeständeger Materialuewerfläch.

Grenzflächenverbindung verbessert d'Effizienz vun der Lastiwwerdroung

Glaspulver weist exzellent Kompatibilitéit mat Matrixmaterialien wéi Harzer a Plastik op. Verschidde Uewerflächenmodifizéiert Glaspulver kënne sech chemesch mat der Matrix bannen a robust Grenzflächenverbindunge bilden.

Chemesch Stabilitéit widdersteet Ëmweltkorrosioun

Glaspulverweist eng aussergewéinlech chemesch Inertitéit op, resistent géint Säuren, Alkalien, Oxidatioun an Alterung. Et behält eng stabil Leeschtung a komplexen Ëmfeld (z.B. dobaussen, chemesch Ëmfeld):

Verhënnert Schied un der Uewerflächenstruktur duerch chemesch Korrosioun, wouduerch d'Häert an d'Verschleißbeständegkeet erhale bleiwen;

Besonnesch a Beschichtungen an Tënten verzögert d'UV-Resistenz an d'Resistenz géint d'Alterung duerch Fiichtegkeet an Hëtzt den Degradatiounsgrad vum Matrix a verlängert d'Liewensdauer vum Material.